physical traces
in time

achtergrond
Ik vind het interessant om bestaande informatie te herschikken, waardoor een ander beeld op de werkelijkheid verkregen wordt. Martijn van Boven, computerkunstenaar en begeleider van dit project zei: 'Technologie biedt ons de mogelijkheid om visuele standpunten in te nemen die buiten onze fysieke mogelijkheid ligt'

inspiratie
In het boek Flatland: a romance of many dimensions (Edwin Abott-Abott, 1884) wordt van de gebeurtenissen in een 2-dimensionale wereld, en het contact met onze 3-dimensionale wereld verslag gedaan. Door dit theoretische model is het mogelijk parallellen te trekken met een 4-dimensionaal universum, en zich daar een voorstelling van te maken. Computerwetenschapper Rudy Rucker beschrijft in zijn boek 'the fourth dimension' het universum als een 4-dimensioniaal statisch geheel van ruimte en tijd, waar de menselijke ziel zich als een lampje doorheen beweegt, telkens 1 laagje tijd verlichtend: het heden.

concept
Hier zag ik de parallel met video. Wij zien als 3-dimensionale wezens slechts 3-dimensionale doorsnedes van een 4-dimensionaal universum. Aangenomen dat elk frame van een video een 2-dimensionale doorsnede is van een 3-dimensionaal videofragment, hoe ziet dit geheel er dan uit? Bijvoorbeeld van opzij, of van binnen. Ik benaderde het medium video als een statisch volume, in plaats van een dynamisch 2-dimensionaal vlak.

uitvoering
Met de installatie heb ik getracht dit volume zichbaar te maken. De installatie bestaat uit een object en een animatie op dezelfde schaal. Het object is een uitsnede van de denkbeeldige ruimte die een videofragment van 4 seconden (200 lagen polystyreenschuim) vormt. De animatie toont achtereenvolgens alle verticale doorsnedes van het 'video-volume'. Ik koos een fragment uit de film 2001: a space odyssey van Stanley Kubrick. Tijd is een belangrijk thema in deze film. In de beginscène zit een overgang die 'the largest cut in film history' wordt genoemd: van prehistorie naar verre toekomst.